Le témoignage de Nisar Zadran (نثار ځدراڼ) - français/پښتو

C'est moi NISAR ZADRAN !

J’ai demandé l'asile ici au CADA Léo Lagrange de Saint-Beauzire. Aujourd'hui c'est mon dernier jour ici au Cada de Saint-Beauzire. C'est très difficile pour moi de quitter ce lieu, parce que j’ai beaucoup de souvenirs ici et que c’est ici que j'ai fait de grands progrès en tant que réfugié.

Je suis arrivé le 11 novembre 2021 à Paris, France et j'ai demandé l’asile. J’ai été très bien accueilli. On m’a donné un logement et une carte bancaire. J'ai été transféré à l'OFII de Clermont-Ferrand où on m'a donné un petit appartement où j'ai vécu pendant 1 semaine puis j’ai été transféré à un endroit appelé Saint-Beauzire qui est près de Brioude.

Le 1er décembre 2021 j'arrive en gare de Brioude où m'attend mon assistante sociale. Elle m'accueille très bien et me dit : « maintenant nous allons au Cada de Saint-Beauzire ». Quand je me suis assis dans le minibus, il y avait environ 8 personnes et tout le monde me disait : « bienvenue dans la jungle » et ils m'ont dit qu'il n'y avait pas de magasin, pas de voisins, pas de parcs, pas de transports en commun, rien n'est là. J'étais déjà en stress et le stress augmentait encore plus. Quand nous sommes arrivés au Cada de Saint-Beauzire, tout ce que les gars m'ont dit était vrai. Il n'y avait rien que quelques petites maisons pour les demandeurs d'asile et rien de plus. J'étais complètement perdu. Je ne peux pas oublier mon premier jour ici à Saint-Beauzire. J'étais complètement perdu, j’ai demandé à mon assistante sociale un rendez-vous avec un psychologue. Parce que mentalement j'étais dans une mauvaise situation.

Les jours passaient et je me familiarisais avec l'environnement. J’avais dit à mon assistante sociale que j'avais besoin d'activités comme apprendre la langue française et d'autres activités sportives qui m'occuperaient. Ainsi, mon niveau de stress diminuerait et je progresserai. Ces activités me donneraient une énergie positive. Quelques jours plus tard, mon assistante sociale m'envoie un message en anglais. Elle me donnait des informations sur La Loco. C’est une association qui a des bénévoles qui donnent des cours de français, propose des activités sportives et aussi des cours de code de la route. J'étais vraiment heureux d’apprendre cela. Enfin, j’allais participer à des activités que je ferai et qui m'aideront dans mon développement personnel.

Nisar Zadran

Je suis donc allé aux cours de français donnés par des bénévoles de la LOCO. C'était la première fois que je participais à un cours de français. C'était un peu bizarre pour moi la langue française. Je me demandais comment j'apprendrais cette langue. La prononciation pour moi était un gros problème. Mais je me suis promis d'apprendre cette langue. Je participais régulièrement au cours de français, regardais des vidéos en français sur YouTube et je prenais beaucoup du temps avec des bénévoles de La Loco qui m'aidaient à apprendre la langue française plus rapidement. Jour après jour, je faisais de grands progrès dans l'apprentissage de la langue française. J'avais un avantage, je connaissais la langue anglaise. Cela m'a beaucoup aidé à comprendre la langue française.

En quelques mois seulement, j'ai commencé à traduire pour d'autres Afghans et je les ai également aidés dans leur travail administratif. Alors cela a continué comme ça.

Je faisais de gros progrès de jour en jour en français. J'ai commencé à faire la traduction pour les Afghans du CADA et cela m'a aussi beaucoup aidé à améliorer mon français. En dehors de cela, je participais également au cours de code de la route avec Didier tous les mardis. Merci à tous les bénévoles, ils ont travaillé très fort avec nous. Sans eux, il était impossible de réaliser ces choses.

De plus, j'ai fait plein d'autres activités avec des bénévoles de LA LOCO comme :

  • une formation d'initiateur sportif avec l'aide de La Loco et l’Union Sportive Léo Lagrange.
  • Je suis devenu initiateur sportif et j'ai fait de l'initiation à différents nouveaux sports avec les enfants de l'accueil de loisirs. C’était un bon engagement et soutenait l’intégration entre les réfugiés et les habitants du territoire.
  • J'ai obtenu le certificat de licence sportive de Léo Lagrange grâce à l'aide de La Loco.
  • J'ai visité différentes écoles et collèges avec des bénévoles de La Loco pour présenter notre parcours de l'Afghanistan à la France avec les élèves.
  • J'ai participé en tant que bénévole de La Loco et Léo Lagrange au 20e championnat du monde de monocycle à Grenoble.
  • J'ai fait de la traduction pour les Afghans dans différentes activités.

Du coup, j'ai beaucoup progressé ici au Cada de Saint Beauzire. Le premier jour, je me souviens que je ne pouvais dire que "Bonjour, ça va ?" et maintenant je fais de la traduction pour d'autres personnes. Beaucoup sont surpris de voir que j’ai appris le français. Je remercierai mes professeurs et j'ai aussi fait beaucoup de travail acharné. Tout est possible quand on travaille dur.

Image
Nisar Zadran

Aujourd'hui est mon dernier jour ici à Cada Saint-Beauzire. J'ai le statut de réfugié de l'OFPRA et je pars m'installer à Orléans pour le travail, où j'ai des amis. Je ne peux pas oublier les moments que j'ai passés ici. Combien j’ai progressé ici, je ne peux pas le croire ! Je ne peux pas oublier le stress que j'ai eu le premier jour. Et maintenant que je quitte cet endroit, c'est très dur pour moi. Je me suis fait de nouveaux amis ici. J’ai de nombreux souvenirs.

C’est dur aujourd’hui pour moi de quitter cet endroit. Donc, Je veux dire à ceux qui restent que tout est possible si vous vous engagez envers vous-même. Les mauvais jours passeront. Si vous traversez de mauvais moments, continuez à marcher, les mauvais moments passeront tout seuls. Juste vous devez avoir de la patience et travailler dur.

Merci à tous les bénévoles de la LOCO, les assistantes sociales du CADA. Sans eux le voyage était impossible. Ils m’ont aidé dans toutes les difficultés. Parce qu'être réfugié n'est pas un choix. Personne ne quitte son pays, sa famille, ses amis pour le plaisir. Je remercie encore toutes les assistantes sociales, les bénévoles et professeurs de la LOCO, mes amis et toutes les personnes qui m'ont beaucoup aidé dans les moments difficiles et m'ont aidé à progresser.

Merci à tous. Je ne vous oublierai jamais. Mille fois merci.

زه نثار ځدراڼ یم

زه دلته په فرانسه کې د ۲۰۲۱ کال له نوامبر راهیسې مهاجر یم. له یو کال راهیسې مې خپل هیواد پریښې ځکه چې سیاسي ستونزه مې درلوده او د ځان ساتنې لپاره فرانسې ته راغلم.  کیسه اوږده ده چې ما څنګه خپل هیواد پریښود او څنګه دلته فرانسې ته را ورسیدم.  سفر اسانه نه و، له سختیو ډک سفر و، لکه ټپونه، زیهنی فشار، خپګان، په ځنګله کې خوب کول، په غرونو کې د ورځې او شفی مزل کول، په ځنګل کې ورکېدل، د ځنګلي ځناورو خطر، د کافي خوراک او اوبو نشتوالی، غله، د پولیسو او ده کچکبرو شکنجه  او د مرګ لوی چانس هم. 

‎ زه د 2021 کال د نومبر په 11 دلته پاریس، فرانسې ته را ورسیدم او د پناه غوښتنه وې وکړه او دوی ماته کلیغمو فیغان ښارکی د استوګنې ځای او د پیسو لپاره د بانک کارت راکه. په کلیغمو فیغان ښارکی ما ته یو کوچنی اپارتمان راکړل شو چیرې 

چې زه د 1 اونۍ لپاره اوسیدم دوی ما د سینټ بیوزیر کلی په نوم ځای ته لیږدوي کوم چې بریوډښار ته نږدې دی.

په 1 دسمبر 2021 زه د بریوډ ټرین سټیشن ته ورسیدم چیرې چې زما مرستیال سوسیل زما په تمه وه.  هغې ما ته ښه راغلاست ووایه او ماته یې وویل چې اوس به موږ کاډا سینټ بیوزیرکمپ ته ځو.  کله چې زه په موټر کې کیناستم په موټر کې شاوخوا 8 کسان نور هم ناست ول او ټولو راته ویل چې ځنګل ته ښه راغلاست او ځنګل ته ښه راغلاست، دوی راته وویل چې دلته هیڅ دوکان نشته، ګاونډیان نشته، پارکونه نشته، عامه ټرانسپورټ هیڅ نشته.  زه لا دمخه په فشار کې وم او فشار نور هم ډیریږي.  کله چې موږ کاډا سینټ بیوزیر کمپ ته ورسیدو ، ټول هغه څه چې په موټرکی هلکانو ما ته وویل ریښتیا وو دلته د مهاجرو لپاره یو څو کوچني کورونه او نور هیڅ نه و.  زه په بشپړه توګه زیهنې ورک شوی وم.  زه دوه ورځې وروسته له خپل مرستیال سوسیل څخه غوښتنه کوم چې د ارواپوه سره لیدل غواړم.  ځکه چې په ذهني توګه زه ورک شوی وم.

Image
Nisar Zadran

نو، ورځې تیرې شوې او زه د چاپیریال سره آشنا شوم.  زه د خپل مرستیال سوسیال څخه پوښتنه کوم چې زه ځینې فعالیتونو ته اړتیا لرم لکه فرانسوي ژبه او نور سپورت فعالیتونه چې ما بوخت کړي.  نو د دې شیانوپه وسیله به زما د فشار کچه راټیټه شي او زه به پرمختګ وکړم چې ما ته به مثبت انرژي راکړي.  زما مرستیال سوسیل ماته د لا لوکو په اړه معلومات راکړل چې لا لوکو یوه اداره ده چې رضاکاران لري چې د فرانسوي ژبې ټولګي او نور سپورت فعالیتونه او د موټر چلولو کورس هم ورکوي.  زه د دې لپاره واقعیاً خوښ وم ، چې په پای کې ځینې فعالیتونه شتون لري چې زه به یې وکړم چې زما په شخصي پرمختګ کې به زما سره مرسته وکړي.  نو، یوه ورځ زما مرستیال سوسیال ماته په انګلیسي کې پیغام واستاوه چې د فرانسوي ژبې ټولګي شتون لري.  دا زما لومړی ځل و چې د فرانسوي ژبې په ټولګي کې برخه اخلم.  فرنسوی ژبه زما لپاره یو څه عجیبه و چې فرانسوي ژبه ما فکر کاوه چې زه به دا ژبه څنګه زده کړم دا زما لپاره یوه لویه ستونزه وه.

خو ما له ځان سره ژمنه وکړه چې دا ژبه به زده کوم.  مه به په منظمه توګه د فرانسوي ټولګي کې ګډون کوو، په یوټیوب کې د فرانسوي ژبې ویډیوګانې می کتلی، ډیری وخت د لا لوکو رضاکارانو سره پاتې کیدم چې ما سره د فرانسوي ژبې په چټکه زده کړه کې مرسته وکړه.  ورځ په ورځ ما د ژبې په زده کړه کې لوی پرمختګ وکړ.  یوازې په څو میاشتو کې ما د نورو افغانانو لپاره ژباړه پیل کړه او د دوی په اداری کارونو کی می هم مرسته کواله. 

سربیره پردې، ما د لا لوکو رضاکارانو سره ډیر نور فعالیتونه ترسره کړل لکه:

 - ما د لا لوکو او لیو لاګرینج په مرسته   سپورتي ښونکی جوړیدالو یو ټرینینګ ترسره کړ.

 - زه یو سپورتي ښوونکی شوم او د اکویل ډی لوزیر ماشومانو سره مختلف نوي سپورتونه وروخودل.  چې د مهاجرینو او د سیمې د اوسیدونکو ترمنځ ښه ښکیلتیا وه.

 - ما د لا لوکو په مرسته د لیو لاګرینج څخه د سپورت جواز سند ترلاسه کړ.

 - ما د لا لوکو د رضاکارانو سره د بیلابیلو ښوونځیو او کالجونو څخه لیدنه وکړه ترڅو له افغانستان څخه فرانسې ته خپل سفر او هغه ستونزې چې موږ ورسره مخ یو له زده کونکو سره شریک کړو.

 - ما په ګرینوبل کې د یونیسایکل 20 نړیوال اتلولۍ کې د لا لوکو او لیو لاګرنج څخه د رضاکار په توګه برخه واخیسته.

 - د افغانانو لپاره مې په بېلابېلو فعالیتونو کې ژباړې وکړې.

Image
Nisar Zadran

نو، ما دلته په کاډا سینټ بیوزیر کې ډیر پرمختګ وکړ.  لومړۍ ورځ زمه په یاد ده چی مه یوازېی  "Bonjour, ça va" ویلی شول او اوس زه د نورو خلکو لپاره ژباړه کوم.  هرکله چې زه په فرانسوي کې خبرې کوم ده نورو خلکو سره نو دوی زما څخه پوښتنه کوي چې تاسو څنګه فرانسوي دومره چټکه زده کړه. زه دوی ته ځواب کی وایم چې یوازې کوښښ  وکړئ هرڅه ممکن دي. زه ده خپلو ښوونکو، او زما د همکارانو څخه مننه وکړم چې زما سره یې په ریښتیا سخته خواری کړی او زه یې هڅولی یم.  ځکه چې له دوی پرته ده لاسته راوړنې ناشونی وی.

نن زما وروستۍ ورځ دلته په کادا سینټ بیوزیر کې ده.  زه د OFPRA څخه د مهاجر ینی ۱۰ کلن اسناد لرم او زه د کار لپاره اورلینز ښار ته زم چیرته  چې زه خپل ملګري لرم.  زه نشم کولی هغه شیبې هیرې کړم چې ما دلته تیر کړي دي.  مه دلته څومره پرمختګ وکړ، زه باور نه شم کولی.  زه نشم کولی زما لومړۍ ورځ هیر کړم هغه فشار چې ما په لومړۍ ورځ درلود.  او اوس زه دا ځای پریږدم دا زما لپاره خورا سخت دی.  ما دلته نوي ملګري پیدا کړل او هغه یادونه چې ما دلته جوړ کړی دی په هیر به می نشی.  نو زه به ده وویم هر څه ممکن دي که تاسو خپل ځان ته ژمن یاست.  بدې ورځې به راشي او تېری به شي.  که له بدو وختونو څخه تیریږی نو ولاړ شه، بد وخت به پخپله تیریږي.  یوازې تاسو باید صبروکړی او زحمت وباسې.

په آخر کی به زه ده وویم چې مهاجر کیدل یو انتخاب نه دی.  هیڅوک خپل هیواد، خپل کورنۍ، خپل ملګري د خوښۍ لپاره نه پریږدي. ده یوه سخته پریکړه ده.   زه به یو ځل بیا د ټولو همکارانو، رضاکارانو، زما ښوونکو، زما ملګرو او ټولو هغو کسانو څخه مننه وکړم چې زما په سخت وخت کې یې زما سره ډیره مرسته کړی او زما په  پرمختګ کی زمه مرسته وکړه.  له تاسو ټولو یو جهان مننه.  زه به تاسی هیڅکله هیر نکړم.

 زر ځله مننه.

 تاسو ټول دی ژوندی اوسی.

Samedi 20 août 2022